Corazones de Alcachofa

Bakardadean izkiriaturiko hitzak

Bakardadea subjetiboa da, edo behintzat, subjetibotasun horren barnean ikustea gustatuko litzaidake. Bakardadea ona ez dela diote batzuek baina ez diet ulertzen, edo beharbada ez diet ulertu nahi ere. Nik berriz gustukoa dut oso, gau bakartiak batez ere, Edith Piafen soinuren baten menpe, kaleko argi horixkek logela xumeki argitzen dutelarik. Zu berriz, gelaren erdian dagoen butaka edo “chaise-long” delakoan etzunda, amak oparitutako koadrotxo gorridun mantak eztaltzen zaituelarik, goxoki, inoren beharrik gabe sentitzen zarelarik, baina hala ere, beti bezala, ahul, benetakoa den mundu horri aurre egin ahal izateko indargabe. Galderaka ari zatzaiozu kaskari, erantzunik ematen ez dizularik, arrazoi logikorik ez daukan bakardade sozialean bizi zarelako, zokoratutra. Bizitza baliozko egiten duten zer gabe aurkitzen zara; hala ere, pozarren, zeure buruaren jabe zarela somatzen duzu, izan ere sarritan, ametsak amets, zu zeu zara konfiantza eman diezaiokezun pertsona soila.

Anuncios

diciembre 17, 2007 - Posted by | Uncategorized |

Aún no hay comentarios.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: